Herinneringen
Persoonlijke  Herinneringen
 
 
1______________________________________________________________________________________________
Harry Reintjes (1970)
 
Pater Rood (Damiaan)
In de syntaxis (4de klas) was pater Rood onze leraar Grieks. Om er zeker van te zijn om geen les meer, geen huiswerk of geen proefwerk te krijgen, hoefden we slechts Tjechië of Dubcek te roepen en hij zat al op zijn stokpaardje.
Als het hem te gek werd zei hij: "Zo, nu alle gekheid op een stokje en het stokje het raam uit.
 
Harry Reintjes (1970)
....en toen kwamen er dames op Bernrode
Toen ik in de poësis (5de klas) zat, kwamen er meisjes naar Heeswijk!! Ik meen naar de 1ste, 2de figuur (=klas) en naar grammatica (=3de klas). Maar ook 2 dames naar..5de/6de (weet ik niet zeker). Zij kwamen van het St.Jans in Den Bosch. Els Deuss en ...??? (weet ik niet meer). Uiteraard werd er door ons om hun gunsten gedongen. Tot mijn genoegen heb ik kunnen zien dat Els zich ook heeft aangemeld voor de rëunie. Met haar heb ik nog "verkering" gehad (later bleek dat ze n.b. de dochter was van de baas van mijn vader) en ze heeft me in het carnaval van Den Bosch ingewijd. Uiteindelijk "verloor" ik het van Gustaaf van Iersel, maar ja, hij was dan ook een beta en ik was maar alfa. ;-)
Els, tot 5 november.
 
 
2 __________________________________________________________________________________________
De eerste twee meiden van Bernrode.

In 1970 hebben Elena Beets en ondergetekende als eerste meisjes hun eindexamen op Bernrode gehaald. We zijn in de vijfde klas ingestroomd vanuit het Stedelijk Gymnasium in Den Bosch.

Het was voor ons allebei even wennen aan de scheve verhouding tussen het aantal jongens en meisjes. Maar ook voor de leraren was het erg wennen, met name voor de heer Crijns. Als ik met mijn vingers knipte “boog hij als een knipscheer”. Ik bewaar hele mooie herinneringen aan deze school en vind het steeds weer boeiend om mensen uit die tijd tegen te komen.

Harry, ook ik kijk erg uit naar de reunie!

Els Deuss

 

3________________________________________________________________________________________________

In mijn fotoboek van de Romereis vond ik een opstel. Onze leraar Nederlands vroeg ons om een dag voordat we op reis zouden gaan, onze laatste gedachten op te schrijven. Voor het geval we niet zouden terugkomen van deze schoolreis …

  "     Rome reis     1983 

                                                              Nicole van Wetten

                                                                                                      Nederlands

                                                                                                      29 - 4 - '83                   5b 

De laatste gedachte

De laatste week ben ik al minstens zes keer met de bus naar Italië vertrokken. De ene keer met knikkende knieën, of met onverschillige gedachten, een andere keer bruisend van energie! Morgen ga ik ik echt, maar hoe, dat weet ik niet. Want elke keer wanneer ik aan de reis denk volgen mijn gedachten weer een hele trap; op welke sport ik begin hangt van het moment af. Zo heb ik ook onze thuiskomst op verschilende manieren in beeld gebracht. Dat ik eventueel níet thuis zou komen, daar heb ik het thuis ook al over gehad maar toch zeker niet op die manier, die een Nederlandse leraar een paar uur voor vertrek aan je voorschotelt. Hij mag natuurlijk gelijk hebben; wanneer je een verre reis gaat maken kan er van àlles gebeuren, waar je al dan niet rekening mee moet houden. Wanneer zo'n leraar dat doet, heb je vlak voor de reis je laatste gedachten te vereeuwigen voor de nabestaanden.

Ik vind het moeilijk zo'n gedachte direkt dan te richten aan die mensen. Liever zou ik mijn sporen indirekt achter willen laten: de brieven die ik onlangs aan vrienden geschreven heb, de kaarten die ik stuur, eventueel de planten die ik verzorgd heb en alle andere dingen waarmee ik me bezig houd - op dat moment bezig hield. Het is ook niet zo'n leuke gedachte, je laatste gedachte, maar hoe meer hiervan op papier  verschijnt, des te breder wordt de glimlach boven het papier.

Maar veronderstel dat er dan werkelijk iets met mij, of met ons, gebeurt in Italië. Italië is tenslotte het land van de maffia en de Zuiderlingen schijnen "heter bloed" te hebben dan wij, noorderlingen. Nadat er een grootscheepse zoekactie door de Italiaanse politie is ondernomen, wordt het bericht van de vermissing overgebracht naar Nederland. Vele ouders in paniek, maar geen nood......voor ieder ouder een laatste gedachte van hun spruit, òp papier, dat vanuit Italië toegezonden werd. Dat alles toch dankzij dat uurtje Nederlands, de dag voor het vertrek van een tragische reis."

Nicole van Wetten [leerling 1978-1984]

4________________________________________________________________________________________________

Hanneke Vermeulen.

Zomaar een herinnering aan Bernrode

 Ik was 15 , zat in de derde klas en had een enorme hekel aan de woensdag, want dan hadden we wiskunde, scheikunde en natuurkunde achter elkaar. In die volgorde.

Mijn broertje, dat zes jaar jonger was en dus nog op de lagere school zat, had op 6 december traditiegetrouw vrij om van zijn Sinterklaascadeautjes te kunnen genieten. Mijn moeder ging er gemakshalve vanuit dat ik ook vrij had en aangezien 6 december op een woensdag viel vond ik dat ik haar maar niet tegen moest spreken.

Dat was dus de hele dag uitslapen en luieren in plaats van sinus, cosinus en tangens.

’s Avonds kwam de kater: ik was namelijk vergeten dat er die avond een ouderavond was, en bij de ingang van de school had de conrector op mijn ouders staan te wachten om te vragen waar Hanneke toch geweest was, die dag. Gelukkig konden ze er om lachen, maar het jaar erop werd er extra op toegezien dat ik toch echt naar school ging.

5____________________________________________________________________________________________________

 
Gymnasium Bernrode | Abdijstraat 36 | 5473 AG Heeswijk-Dinther | Tel: 0413 - 291342 | Fax: 0413 - 294093 | E-mail: administratie@bernrode.nl
izmit escort
milf porno
4n1k izle